Gözet sun-i kadîmi kim kimin halkın azîm etmiş,

1Gözet sun-i kadîmi kim kimin halkın azîm etmiş,

2Tamam halka olan, fiilin, dilin, gönlün kerîm etmiş.

3Kimin bed nefsi bed ef’âl-u bed hûyu zamîr etmiş,

4Kahr evsâfına mazhar kılup anı leîm etmiş.

5Ne kim takdir edüptür Hakk olur elbette ol zâhir,

6Ne tedbir edevüz ana ki takdîrin hakîm etmiş.

7Velî ârif olan lutfa sevinmez kahre incinmez,

8Eyü kim cümleten halka âtâsın ol amim etmiş.

9İkisin bir bilüp doğru hakîkatle görür kim Hak,

10Celâlî perdesin çekmiş cemâline harîm etmiş

11İkisinden de lâzımdır kemâl-i hüsn zâtına,

12Anınçün birini kahhar edip birini halîm etmiş.

13Ne hâsıl ey Niyâzî Cennet-i irfâna girmezsen,

14Tutalım Hakk yerin anda senin dâr-ı-naîm etmiş.