Esecek bâd-ı sabâ aklıma san şâne değer,

1Esecek bâd-ı sabâ aklıma san şâne değer,

2Zirâ ol esrâr-ı dil zülf-ü perîşâne değer.

3Zülf-ü müşkiyle muattar olur ol demde dimağ,

4Geçer andan gönüle hem yetişir cânâ değer.

5Leb-ü dendânı hevâsiyle akan gözyaşının,

6Birisi mâ’nâda bin lü’lü ü mercâna değer.

7Gam-ı hicrî ile âhı ana âşık olanın,

8Çıkar eflâke iner tâ yedi nîrâna değer.

9Yüzünün mihrine karşu dolaşan dürlerinin,

10Birinin nûru nice mihr-i dirâhşâne değer.

11Eşiğinde baş urup sıdk ayağın berk basanın,

12Başı arşa ayağı kürsî-i Rahmâna değer.

13"Limen-il mülk" nidâsın işiten can kulağı,

14Anı cânından işitir yine cânâne değer.

15Ol nidâyı işitir "men arefe" vâkıf olan,

16Lîk ol mâ’rifeti sanma her insâna değer.

17Sana bir cezbe Niyâzî ki o dosttan yetişe

18Dükeli ins ile cinne olan ihsana değer.