1Kim ki aşkın dârına ber-dâr olur,
2Cümle uşşâk içre ol serdâr olur.
3Bunda uşşâkı yakan od âkibet,
4Nâr-ı İbrahim gibi gülzâr olur.
5Bunda ağyâr kesretinden kurtulan,
6Vahdet illerinde vâsl-ı yâr olur.
7Korkma Tâmudan eğer âşık isen,
8Bülbül olanın yeri gülzâr olur.
9Cennet-i irfâna dâhil olanın,
10Kande baksa gördüğü didâr olur.
11Gözsüz olanlar o yüzü göremez,
12Anı gören hep "ulül-ebsâr" olur.
13Dünyânın lezzâtına aldanma kim,
14Bir gün ola cümle zehr-i mâr olur.
15Sen gerekse ol cihânda pâdişâh,
16Bir beş on günde o târümâr olur.
17Tâc-ü tahtı kulluğuna ol şehin,
18Verir isen devletin tekrâr olur.
19Ger kabul oldunsa şâh oldun ebed,
20Kande böyle assılı bazâr olur.
21İllâ tâc-u taht’a olmaz vasl-ı yâr,
22Âdet oldur ana cân işâr olur.
23Kim ki kendin yoğ ederse, Mısriyâ,
24Yokluğun tâ gâyetinde vâr olur.