1Müşkülüm var size ey Hakk dostları, eylen reşâd,
2Kim cevâbın vere olsun Hakk katında ber-murat.
3Ol ne kesrettir ki anın haddi yok pâyânı yok,
4Kesret içinde ne vahdettir ki ana yok idâd.
5Çoktur envâı bu halkın biri insân üç bölük,
6Biri ehl-i hayme, birisi kurâ, biri bilâd.
7Üç bölükten üç bölük dâhi bölünmüş ey hoca,
8Biri kâfir, biri mü’min biri ehl-i inkıyâd.
9Kangısı Hakk’dan irağ olmuş bunların söyle gel,
10Kangısı kâdir ki Hakk emrine eyleye inâd.
11Hakk’ın iken her tasarruf bu abes sözler nedir?
12Nefs ü şeytân dediğin kimlerdir eylerler fesâd.
13Dünyâ vü ukbâ dahi hem haşr ü neşr olmak nedir?
14Bunları bildir bana hem ne dürür mebde meâd.
15Ahirette cennet i nirân ü berzâh kim denir?
16Bunların aslı nedendir olısar yevm’üt-tenâd.
17Kahr-ü lûtfun illeti bir demenin aslı nedir,
18Bu ikinin vahdeti midir acep râh-ı sedâd.
19Yani râhat ayn-ı mihnet, mihneti râhat mıdır,
20Cümleden râzı mıdır Hakk ber târik-i ıttırâd.
21Hakk Teâlâ’dan yakın insâna bir şey yok denür,
22Lik bildir kim dürür Allâh ya kimdir ibâd.
23"Men aref" le "mâ remeyt-e iz remeyte" remzini,
24Fark ede gör mümkün ise ber-sebîl-i infirâd.
25Müşkülü çoktur Niyâzî’nin veli biri de bu,
26Zâhid anlasa Hakk’ı zühdü neden olur kesâd.