Hep güzeller arasında buldu hüsnün çün revâc,

1Hep güzeller arasında buldu hüsnün çün revâc,

2Cem olup uşşak bir bir sana eyler ihtiyâc.

3Hüsn içinde bu ne şehliktir ki şâhân-ı cihân,

4Can verirler yoluna ya kande kaldı taht ü tâc.

5Nice zahmetler çeküp üftâdeler vaslın umup,

6Akibet dermân yerine derdini kıldını ilâç.

7Ni’met-i vaslın atâ kılsan n’ola âşıklara,

8Hân-ı fazlından ne gider doysalar ger cümle âç.

9Ey Niyâzî eremezsin ölmeyince vuslata,

10Adet oldur Yâr ilinde cân alurlar hüsne bâc.