Bağrım pür-hûn eder şol çeşm-i mestâniyle bahs,

1Bağrım pür-hûn eder şol çeşm-i mestâniyle bahs,

2Dağıtır aklımı şol zülf-i perişân ile bahs.

3Leblerin feyzine mu’tad eyledin çün ağzımı,

4Dilemez kim eyleye şol âb-ı hayvân ile bahs.

5Dürr-ü yâkut-ı dehânın seveli dilber senin,

6Gelmez oldu dile hergiz la’l-ü mercân ile bahs.

7Vechin üzere yazılan ma’nâyı Kur’ân gören,

8Eylemez evrak içinde lafz-ı Kur’ân ile bahs.

9Cümle fitne kaşın ile kirpiğinden olduğun,

10Bilen eder mi cihandan nefs ü şeytân ile bahs.

11Şol ruhunla hattının sırrını zâhid anlasa,

12Kürsî üzre eylemezdi küfr ü îmân ile bahs.

13Pertev-i nûr-i cemâlin aksidir şems-i cihân,

14Ne münâsib ide ol nûr mâh-ı tâbân ile bahs.

15Zerre iken sen Niyâzî Rûh-i âzam nûruna,

16Haddini bil kılma ol şems-i dırahşân ile bahs.

17Cem-ü tafsilin neydügin rumûzun anladınsa epsem ol,

18Etme andan sonra aslâ kul ve sultân ile bahs.