Bakup cemâl-i yâre çağırıram dost dost,

1Bakup cemâl-i yâre çağırıram dost dost,

2Dil oldu pâre pâre çağırıram dost dost.

3Aşkın ile dolmuşam zühdümü yanılmışam,

4Mest-i müdâm olmuşam çağırıram dost dost.

5Mescid ü meyhânede hânede virânede,

6Kâ’be’de puthanade çağırıram dost dost.

7Sular gibi çağ-u çağ dolaşırım dağ u dağ,

8Hayran bana sayr-u sağ çağırıram dost dost.

9Geldim cihâna garib, oldum güle andelib,

10Her dem ciğerim delib çağırıram dost dost.

11Dünya gamından geçüp yokluğa kanat açup,

12Aşk ile dâim uçup çağırıram dost dost..

13Aradığım candadır canda ve hem tendedir,

14Bilür iken bendedir çağırıram dost dost.

15Gâh düşerim mutlaka gâh asl u geh mülhaka,

16Bakup kamûdan Hakk’a çağırıram dost dost.

17Dolanmaz ol hâlü had minel-ezel tâ ebed,

18Onulmaz aslâ bu derd çağırıram dost dost.

19Hep görünen dost yüzü andan ayırmam gözü,

20Gitmez dilimden sözü çağırıram dost dost.

21Deryâ olunca nefes pârelenince kafes,

22Tâ kesilince bu ses çağırırım dost dost.

23Gökler gibi dönerem gün gibi dolanırım,

24Devr ile eğlenirem çağırıram dost dost.

25Ne yerdeyim, ne gökte, ne mürdeyim, ne zinde,

26Her yerde her zamanda çağırırım dost dost.

27Geldim o dost ilinden koka koka gülünden,

28Niyâzî’nin dilinden çağırıram dost dost.