1Belirmez Ârifin nâm-ü nişânı,
2Değil irfân, filân ibn-i filânı,
3Yerin terk edenin yoktur mekânı,
4Hakîkât ehlinin olmaz nışânı.
5İzi yoktur ki izinden biline,
6Dahi tozmaz ki tozundan biline,
7Sen anı sanma sözünden biline,
8Hakikât ehlinin olmaz nişânı.
9Ne denli var ise âlemde evsâf,
10Sıfatlanır ânı bil ehl-i â’raf,
11İnâd ehli değilsen eyle insâf,
12Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
13Sen anın sabr u şükrünü sorarsın,
14Bulamazsın o vasfıyla yürürsün,
15Bilindi kim nişânını ararsın,
16Hakikât ehlinin olmaz nişânı.
17Kubâb-ı Hakk-ta mestur olan erler,
18Sıfât-ı halk içinde görünürler,
19Ne doğarlar onlar ne dolanurlar,
20Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
21Gazab şehvet iki ayaktır anlar,
22Binip üstünde seyyâh oldu canlar
23Bularla çıktılar arşa çıkanlar,
24Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
25Ne kim âfâkta hor görmezse ârif,
26Vücûdunda da olmaz anı sârif,
27Anın için der bunu ehl-i maârif,
28Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
29Görünse taşradan bir vasf-ı fâil,
30İçinden de biri olsa mukâbil,
31Yakına yardım eyle olma hâ’il,
32Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
33Anı uran urur ağlatmak için,
34Ya gayret gösterir darlatmak için,
35O da ağlar darılır çatmak için,
36Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
37Nefessiz dünyada bir harf dirilmez,
38Nefes de harfe boyanır arılmaz,
39Şu kim Hakk-tan gelir cânâ yorulmaz,
40Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
41Cihanda bir gürûh olmaz ki ey cân,
42Bulunmaya içinde ehl-i irfân,
43Olur mevsûf sıfatlar ile her an,
44Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
45Kimi şâdân, kimi nâşâd olurlar,
46Kimi üstâd, kimi nerrâd olurlar,
47Niceler sûretâ cellâd olurlar,
48Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
49Şerîatle olursa ger ol ef’âl,
50Dime ana ki bu gâyet bed ef’âl,
51Şer’i red etmese sen de kıl ikbâl,
52Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
53Ne kim mevcûd oluptur bu cihânda,
54Ger işlense kamu yerli yerinde,
55Bahâne bulamazlar hiç birinde,
56Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.
57Niyâzî ye gelir her gayb u hâzır,
58Görünür cümle a’râz ve cevâhir,
59Nişâniyle olur herbiri zâhir,
60Hakîkat ehlinin olmaz nişânı.