İster isen ma’rifette olasın âli-cenâb,

1İster isen ma’rifette olasın âli-cenâb,

2Ehl-i irfan eşiğinde yüzünü eyle türâb.

3Çok da verme kendini dünyâya bir dem çek elin,

4Döndüremezsin beğim katî ağırdır bu dolâb.

5Bu harâbı niceler çalıştı ma’mur etmeğe,

6Bir yanın ta’mir ederken bir yanı oldu harâb.

7Çok seğirtti gaflet ehli bu serâbı su sanıp,

8Bulmadılar hiç biri bu sahrada bir katre âb.

9Bir zaman yüz verme dünya ehline uzlette ol,

10Akl u fikrin bir yere cem’et yüzüne çek nikâb.

11Göz kulak dil kapıların bağla muhkem bir zaman,

12Ola kim Hakk-dan yana gönlünden ola feth-i bâb.

13Ger ölümden kurtulam dersen yürü var âşık ol,

14Döne döne aşk oduyle cism ü cânı kıl kebâb.

15Gir bu derd meyhânesine koma elden kâseyi,

16Hiç yürek kanından özge âşığa yoktur şarâb.

17Himmetin dâim bu olsun kim Hakk’ı anlayasın,

18Hakk’ı bilmekten yeğ olmaz iki âlemde sevâb.

19Ger azâb-ı âhiretten bulmak istersen halâs,

20Arif ol ki cehl odundan kopısar cümle azâb.

21Bu Niyâzî kendinden demez bu sözü ey püser,

22Hep anı söyler duyarsın gökten inen dört kitâb.