Bir şehre erişti yolum dört yanı düz meydan kamû

1Bir şehre erişti yolum dört yanı düz meydan kamû

2Ana giren görmez ölüm içer âb-ı hayvan kamû.

3Bir hoş güzel yapısı var otuz iki kapısı var,

4Cümle şehirlerden ulu her yanı bağ bostan kamû.

5Âb u havâsı mu’tedil giren çıkamaz ay u yıl,

6Dağları lâle ak kızıl bağlar gül-i handan kamû.

7Bülbülleri nalân eder cân-u dili hayrân eder,

8Bahçeleri seyrân eder her köşede hûbân kamû.

9Eşçârda sazlar çalınır dallarda meyve salınır,

10Sen sunmadan ol bulunur her emrine fermân kamû

11Kim Selsebil’den nûş eder rahik anı bi-hûş eder,

12Tesnîm ebed sarhoş eder olur içen mestân kamû.

13Bu dediğim Cennet değil anlara ol minnet değil,

14Bunun safâsı zevkine ehl-i cinân hayrân kamû.

15Şehr-i hakîkattır adı, Hakk sırrını bunda kodu,

16Ol sırra vâkıf olanı, Hak eyledi mihman kamû.

17Olmaz anlarada hiç fesad buğz u hased kibr ü inad,

18Cümle biliş yok asla yâd birbirine ihvân kamû.

19Özleri canlardan aziz sözleri ballardan leziz,

20Yok anda sen, ben, siz ü biz birlik ile yeksân kamû.

21Ol şehre Mürsel gelmedi, anları dâvet kılmadı,

22Anlar yolu yanılmadı evsafları Kur’ân kamû.

23Hak mezhebi mezhebleri, deryâ-yı zât meşrebleri,

24Hâsıl kamû matlableri, kadr içredir her an kamû.

25Yoktur onlardan ihtilâf günden ayân Hakk bî hilâf,

26Her işleri Hakk’a muzâf ruh eylemiş Yezdân kamû

27Terk eylemişler kâl u kil lâl olmuş anlarda bu dil,

28Her halleri Hakk’a delil hep mazhar-ı Rahmân kamû.

29Gerçi sana bakıp gözü, sohbet eder söyler sözü,

30Lâkin Hakk’ı bulmuş özü, söyleştiği Furkân kamû.

31Dünyâya anlar gelmedi, geldiyse de eğlenmedi,

32Şeytân oları görmedi, anda olar pinhân kamü

33Ana girerse bir kişi gider gönülden teşvişi,

34Başına bu devlet kuşu konan olur Sultan kamû.

35Hemen ki ol şehre gelir her korkudan azâd olur,

36Yollarda bellerde kahr div u peri şeytân kamû.

37Dâr-ül emândır ol şehir lâkin girer yüzbinde bir,

38Sanma ana dâhil olur hûri melek rıdvân kamü.

39Kim ki o şehri özledi erenler izin izledi,

40Adâb-ı Hakk’ı gözledi irşâd eder Pîran kamû.

41Her semt o şehrin yoludur, lâkin girenler velidir

42Anın için dopdoludur Türk ü Arab Süryan kamû

43Ehlini bul ol illerin sarpın geçersin bellerin,

44Yırtar yalnız gideni kurd u peleng arslan kamû.

45Ehline anlar bellidir, zirâ bilir bir illidir,

46Her birisi ahsen sıfat her müşküle bürhân kamû.

47Gir Enbiyânın silkine bin bu vücûdun fülküne,

48Kahreyle nefsin askerin gark eylesün tûfan kamû.

49Var "Semme vechu’llâh" ı bul tâ görüne sana ol il,

50Senden sana eyle sefer kim idesin seyrân kamû.

51Candan riyâzat-ı taab çeksin anı edip taleb,

52Olur riyâzat sonu derdlerine dermân kamû.

53Çek sinene dağ üzre dağ şol hasta gönlün ola sağ,

54Şayet ola dağ üstü bâğ yâdlar ola yârân kamû.

55Can ermeyince aslına bülbül gibi gül faslına

56Hep cenneti arz eylesen olur ana niran kamû

57Can ilidir vasfettiğim derd ile ta’rif ettiğim,

58Bundan inip döküldüler bu tenlere her cân kamû.

59Gel tende koma cânını a’lâya çık bul kânını,

60Lâyık mıdır insâna kim yeri ola zındân kamû.

61Tut bu Niyâzî’nin sözün bunda aça gör gözün,

62Bir gün gidersin ansızın görmez seni karbân kamû.

63Var ol hakîkat şehrine er anda Hakk’ın sırrına,

64Dolsun senin de gönlüne deryâ olup irfân kamû.