1Gül müdür bülbül müdür şol zâr u efgân eyleyen,
2Ten midir yâ can mıdır hem arş-ı seyrân eyleyen
3Nâr-u bâd u âb-ü hâk’in gel haber ver aslını,
4Kim bulârın her birini emre fermân eyleyen.
5Âteşin keremiyetinin sırrını tuygur bize
6Geh hilâf üzre anı kimdir gülistân eyleyen.
7Yelde kimdir geh nesîm ü geh sabâ zevkin veren
8Gâhî hışmiyle nice büldânı vîrân eyleyen.
9Kimdir anı bana göster şol sularda durmayıp,
10Rûz u şeb yüz üstüne aşk ile cevlân eyleyen.
11Hâk ne ma’dendir biter andan maâdin geh nebat,
12Kimdir anı gâhı hayvân gâhı insan eyleyen.
13Ay u gün yıldızları kim döndürür ver gel haber,
14Hem ne seyr için dönerler bunca devrân eyleyen.
15Bâde birdir sâkî bir meclisteki yârân da bir.
16Bâdenin keyfiyyetini kimdir elvân eyleyen
17Kiminin mescidde boynun eğdirip zâhid kılan,
18Kiminin meyhânede serhoş u sekrân eyleyen.
19Zâhidin benzin sarartıp ağlatan kim hem nedir?
20Kâfirin küfrü dahi fâsıkta isyân eyleyen.
21Halktan ayırmış gözünü pinhâna çekmiş özünü
22Ne arar kendini halktan böyle pinhân eyleyen.
23Görse mahbubu gönül bî-ihtiyâr nâil olur,
24Ehl-i derd uşşâkı kimdir zâr u giryân eyleyen
25Kim bu sırdan kimini mahrum edüp câhil eden
26Kimini mahrem edinüp ehl-i irfân eyleyen.
27Vahdet ehli cümlede bir yüzü seyrân ettiler,
28Lik görmez ol yüzü kesrette tuğyân eyleyen.
29Ey Niyâzî kim vücûdun terk ederse ol durur
30Cümle yüzler içre ol bir yüzü seyrân eyleyen.