Aldın mı gönül hüsn ile yektâ haberin sen,

1Aldın mı gönül hüsn ile yektâ haberin sen,

2Duydun mu hem ol Yûsuf-ı zibâ haberin sen,

3Ya’kub veş ol, dîdelerin görmez olunca,

4Ağladı mı ta sorsan o bina haberin sen.

5Yûsuf yoluna ağlayan ancak deme Ya’kub,

6İşittin anın oldu Züleyhâ haberin sen.

7Kays’ı nice yıl ağlatıp inletmedi mi aşk,

8Alsan n’ola bir doğruca Leylâ haberin sen.

9Dağlar dahi dayanmaz anın yüzüne karşı,

10Âlimlere sor Tûr ile Mûsâ haberin sen.

11Sular gibi yüzün yere sür kalma yolundan,

12Alçakta alursun yürü deryâ haberin sen.

13Âlemde nice yüzbin olur aşka giriftâr.

14Gel sorma o mecnunlara dânâ haberin sen.

15Bülbüllere sorma yürü var hâlet-i aşkı,

16Pervâneden al gizlice tenhâ haberin sen.

17Tevhid sanır "lâ" ile isbat-ı vücûdu,

18Sorma güzelim anlara "illâ" haberin sen.

19Her kim bu yola sıdk ile girmezse yok olmaz,

20Yok olmayacak Yûsuf’un umma haberin sen.

21Lâhût ile nâsûtu gönül anladı ise,

22Mısrî ana sor "Kâf" ile "Ankâ" haberin sen.