Ey bu cümle kâinâtın aslını bir cân eden

1Ey bu cümle kâinâtın aslını bir cân eden

2Âdemi kudretle ol cana sevip cânân eden.

3"Allem-el esmâ" ile hem tâc-ı "kerremnâ" ile,

4Arş-ı âlâda melekler cem’ine, Sultân eden.

5Vechi Âdemle cihân fânûsunu tenvir edip,

6Künhü zâtına o vechi hüccet ü burhân eden.

7Evveli Âdem, sonun hâtem kılup bu âlemin,

8Hâtemi Mahmûd-u Âdemi zübde-i insan eden.

9Nokta-i pergâr-ı âlem Ahmed’in Zâtın kılup,

10Sırrını kutb-ı hakîkat mazhar-ı Rahmân eden.

11Enbiya vü Evliyâ hep mazhar-ı envâr-ı Hakk,

12Mustafa’da her şuûnun cem edüp bir şe’n eden.

13İsmi resmi mahv iken bu âciz ü bî-çârenin,

14Nâmını Mısrî verüp dillerde âd u sân eden.