1Bahr içinde katreyim bahr oldu hayrân bana,
2Ferş içinde zerreyim arş oldu seyrân bana.
3Dost göründü çün ayân kalmadı bir şey nihân,
4Tûfân olursa cihân bir katre tufân bana.
5Sûrette nem var benim sîrettedir ma’denim,
6Kopsa kıyâmet bugün gelmez perişân bana.
7Kâf-ı dil Ankâsıyım sırrın âşinâsıyım,
8Endişeler hâsıyım ad oldu insân bana.
9Niyâzî’nin dilinden Yûnus durur söyleyen,
10Herkese çü can gerek Yûnus durur cân bana.