Ey bülbül-ü şeydâ yine efgâna mı geldin,

1Ey bülbül-ü şeydâ yine efgâna mı geldin,

2Azm-i gül edip zârıyla giryâna mı geldin.

3Pervâne gibi âteşe dâim cân atarsın,

4Evvelde bu aşk oduna sen yâna mı geldin.

5Yağmur gibi yağarsa belâ sen baş açarsın,

6Can vermeğe dost yoluna kurbâna mı geldin.

7Her şey çalışır bir sıfatı eyleye mâ’mur,

8Sen cümle sıfat ilini virâna mı geldin

9Vech-i ahadiyyet ki şu eşyada görünmüş,

10Bu kesrette ancak anı seyrâna mı geldin.

11Bir kimse senin olmadı hiç râzına mahrem,

12Bilmem bu cihân için yekdâne mi geldin.

13Bu hasta Niyâzî’ye şifâ remzin edersin,

14Derde düşenin derdine dermâne mi geldin.