Ey gönül gel olmağıl Hakk’dan ırâk,

1Ey gönül gel olmağıl Hakk’dan ırâk,

2Tende cânın vâr iken eyle yârak.

3Dünyada ölmezden evvel kıl sefer,

4Hiç edinme bir makâmda sen durâk.

5Yoksa bu fırsat bize bâkî değil,

6Menzil al düşmezden ortaya firâk.

7Gel bu ırz u nâmûsu kıl târ-ü mâr,

8Ger yola girdinse var ârın bırâk.

9Halkın uslu demesinden sana ne,

10Âkil isen âdını Mecnûna tak.

11İlmine mağrur olursan olma hiç,

12Issı vermez sana ne kara ne âk.

13Gir sakın çıkma izinden mürşidin,

14Her ne emrederse sana olma âk.

15Bir eline gözyaşından al asâ,

16Bir eline dert odundan yak çerâk.

17Ey Niyâzî tutar isen pendimi,

18Diye sana istediğin işte bâk.