ARŞİVDE ARA

Ne arıyorsunuz?

2 sonuç · “sâbıka”

sâbıka

sâbıka a. (AL) [Ar.sâbık sözünün müennes (dişil) biçimi.] (ç. b. sevâbık ve sâbıkât) Geçmiş olay veya durum. 2. Bir kimsenin daha önce bir mahkemeye düşüp ceza almasma sebep olan s suç ve kabahat. § tam. sâbıka-i meşiyyet-i ilâhiyye a. (<ayi cu. L AL) Alın yazısı, kader veya mukadderat. Bir kimsenin daha önce bir mahkemeye düşüp ceza almasma sebep olan s suç ve kabahat. § tam. sâbıka-i meşiyyet-i ilâhiyye a. (<ayi cu. L AL) Alın yazısı, kader veya mukadderat.

↗02

Sözlük

Ehl-i sâbıka

İslâm’ı ilk kabul edenler ve hayırlı işlerde öne geçenler. Terim erken Müslümanları veya mânevî öncelik sahiplerini anlatabilir.

↗