ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
1 sonuç · “rükün, -knü”
01Sözlük
↗rükün, -knü
rükün, -knü a. (^J \Ar.] ftk. İslâmî inanca göre, bir ibadetin hukukî fiil veya işlemini oluşturan ana unsur anlamında kullanılan fıkıh terimi. Söz gelişi, namazm rükünlerinden biri Kur’ân tilâveti olması gibi.