ARŞİVDE ARA
Ne arıyorsunuz?
4 sonuç · “ferâğ”
01Diyarbakırlı Seyyid Ahmed el-Kürdî
Diyarbakır’da doğup İstanbul’da ilmiyye yoluna giren Seyyid Ahmed el-Kürdî (ö. 1726), Ebezâde Abdullah Efendi çevresinden mülâzemet aldı ve Cafer Ağa Dârülhadisi’nde müderrislik yaptı; Çapakçurlu Nakşibendî şeyhle aynı kişi değildir.
Şeyh Sâfî Efendi (Ca‘ferağa)
Şeyh Sâfî Efendi (Ca‘ferağa), Sefîne-i Evliyâ'nın 1924-25 İstanbul tekke cetvelinde şehremini ca‘ferağa tekkesi'nin 1924-25 postnişini olarak kaydedilir.
ferâğ
Glü) [Ar.] fik. Sözlük anlamı, “Bir işten ayrılıp boş kalmak olan bu söz, bir kimsenin kendi üzerinde bulunan gayrimenkul bir mal üzerindeki hakkını bir başkasına verme anlamında fikıh terimi.
ferâğ kaydı
ferâğ kaydı a. Yazma eserlerin sonuna konulan eserin istinsah bilgilerini içeren not. Bu kayıt notu “kad veka'a’l-ferâğ” ifadesi ile başladığı için bu terim kullanılmıştır. Buradaki satırlar “ketebehu” ibaresiyle başlarsa “ketebe kaydı” (bk. bu madde) adını alıyordu. Genellikle yazmaların sonunda yazı karakteri değişerek gittikçe kısalan ve üçgen şeklinde düzenlenen ferağ kaydı, esas metinle karışmaması için bu tarzda düzenleniyordu. Burada yazma eserlerin yazılış tarihi, müellifin adı yanında istinsah ise istinsah tarihi ile müstensihin adı dua ibaresi ile birlikte veriliyordu.