Ne arıyorsunuz?

emir, -mri

emir, -mri a. [< Ar. emr] fık. Sözlük anlamı “Buyurma, buyruk, isteme, ferman.” olarak verilen bu söz, fikıhta “Yapılması kesinlikle zarurî olan iş veya davranış.” biçiminde terimleşmiştir; “nehy” (bk. bu madde) karşıtı.