1İy dost senün ‘ışkun odı cigerüm pâre baş kılur ‘Işkundan yanar yüregüm yandugum bana hoş gelür
2‘Işkun odına yandugum aglamak oldı güldügüm Dost sana zâri kıldugum münkirlere savaş gelür
3Söylerisem sözüm savaş söylemezsem cigerüm baş Cihân tolu durur kallâş her birinden bir taş gelür
4Gör niçe taşlar atılur dost içün başlar tutılur Gelür gönüle batılur hâlünüze hâldaş gelür
5Bizüm hâlümüzden bilen kimdür ‘ışka münkir olan Bizüm sevdügümüz Hak'dur bu halka göz ü kaş gelür
6Niçe selâtînler zebûn olur bu ‘ışkun elinden Her kim bu yola düşerse ol bu yola yavaş gelür
7Erenler buna kalmadı vardı yolına turmadı Hakk'ı girçek sevenlere cümle ‘âlem kardaş gelür
8Miskîn Yûnus bil sözüni dosta açup şol gözüni Kangı burcdan bakarısan ol sultâna güneş gelür