Dostdan haber soran kişi güzâf degül dostun işi Bellü bilün mahrûm durur bu dünyâda dostsuz kişi

1Dostdan haber soran kişi güzâf degül dostun işi Bellü bilün mahrûm durur bu dünyâda dostsuz kişi

2Kimdür ki dost yüzin göre dost dost diyü cânın vire Şolok dem ol dosta ire unıda cümle teşvîşi

3Dost işi ‘aceb iş durur cân denizin tutuşdurur Cânsuzlara bir düş durur ger yorasın sen bu düşi

4‘Işk şevkından ‘âlem toldı bu ‘âşıklar andan geldi ‘Işksuz biten çiçek soldı ‘ışkıladur dirlik hoşı

5Ben niçe diyeyin anı kabûl itmez yüz bin cânı Ana lâyık dirlik kanı yokdur ana lâyık işi

6Kim bahâ bulısar ana ol kıgurur andın yana Devlet irdi andan bana hâcet degül hümâ kuşı

7Cân ne durur dost önünde fetvâ budur kamu dilde Gel göresin bu meydânda topdur dostı seven başı

8Dostı seven ‘âşıklara ‘ışkı turakdur cânlara ‘Işkdur yire göge direk ayrugı hep söz öküşi

9Yûnus imdi sen ben iken ‘âşıklara ne sen ü ben Yokluk durur anı sevmek koyun ayruksı bakışı