1İy ‘ışk eri aç gözüni yir yüzine kılgıl nazar Gör bu latîf çiçekleri bezenüben Hakk'a gider
2Bunlar yazın bezenüben dostdan yana uzanuban Bir sor ahî bunlara sen kancarudur ‘azm-i sefer
3Her bir çiçek bin nâzıla öger Hakk'ı niyâzıla Her murgı hoş âvâzıla ol pâdişâhı zikreder
4Öger anun Kâdırlıgın her bir işe hâzırlıgın İllâ ‘ömür kâsırlıgın anıcagız rengi döner
5Rengi döner günden güne topraga dökilür gine ‘İbret durur anlayana bu ‘ibreti ‘ârif tuyar
6Bu sırrı ger tuyayıdun ya bu gamı yiyeyidün Yiründe eriyeyidün gideydi senden kâr u bâr
7Ne gelmegün gelmek durur ne bilmegün bilmek durur Son menzilün ölmek durur tuymadun ‘ışkdan bir eser
8Bildük gelen geçerimiş konan girü göçerimiş ‘Işk şerbetin içerimiş her kim bu ma'nîden tuyar
9Yûnus bu sözleri kogıl kendözünden elün yugıl Senden ne gele bir digil çün Hak'dan ola hayr u şer