1Dîn ü millet kodurdı ol benüm gönlüm alan Anı gören kişiye ne gönül kalur ne cân
2Tuymayanlar hâlümi dînin kodı dir bana Neyile dîn beslesin cânsuz gönülsüz kalan
3Sûretümde varlıgum cânıla gönülidi Kodurdı kamusını bana ‘ışk bagışlayan
4‘Işkun serhengi beni komaz hîç bir nesneye Ne İslâm'da ne dînde anılmaz küfr ü imân
5Şart u farz olmaz anda cânı ‘ışkda kalanda Cevâb sözi dil söyler niçe bilsün bu lisân
6‘Işka mesel baglanmaz ‘ışk işi hisâb olmaz Dostlık ticâretinde anılmaz assı-ziyân
7Beni benlikden kodı varlık defterin yudı Havf u recâ göstermez hayr u şer elden koyan
8Elden iş bırakdurdı niteliksüz bakdurdı Bizüm ahvâlümüzde anılmaz nâmla nişân
9Sorman Yûnus'dan haber dost kandasa anda var Yüz bin gevherden fârig ‘ışk denizine talan