Ol dürr-i yetîmem ki görmedi beni ‘ummân Bir katreyem illâ ki ‘ummâna benem ‘ummân

1Ol dürr-i yetîmem ki görmedi beni ‘ummân Bir katreyem illâ ki ‘ummâna benem ‘ummân

2Gel mevc-i ‘acâib gör deryâ-yı nihân gözle Zî-bahr-i nihâyetsüz katrede olur pinhân

3Dem urmazıdı Mansûr tevhîd-i Ene'l-Hak'dan ‘Işk dârına dost zülfi asmışdı beni ‘uryân

4Bu ‘âlem-i kesretde sen Yûsuf u ben Ya'kûb Ol ‘âlem-i vahdetde ne Yûsuf u ne Ken‘ân

5Bunda dimeden Mecnûn Leylâ adını Mevzûn Ne Leylâ idüm anda ne Mecnûn-ı ser-gerdân

6Yi-nûn-sîn ulaşmadın cân kuyuya düşmedin ‘Işk dadıla mest geldük hem mest giderüz bundan

7Bu cismüm belâsıdur adum Yûnus oldugı Zâtum sorar olursan sultâna benem sultân