1Niçün sen nefs-i emmârı bu gafletden uyarmazsın Muhammed şer‘î gülini senün yüzüne urmazsın
2Hezârân dürlü hikmetler katunda söylenürise Şekâvet penbesin hergiz kulagundan çıkarmazsın
3Günâhun çogu şûmından îmânun gülleri soldı ‘İnâyet suyıla her dem niçün anı suvarmazsın
4Senün ol çok günâhlarun seni uş sayru eyledi Bî-çâre varuban niçün bu derde çâre sormazsın
5Yârânlarundan utanup günâhı gizlü işlersin Yaradan Hâlik'un hâzır niçün ondan utanmazsın
6Utanmazsın Habîb'ünden o derdüne tabîbünden Ne kim dilersen işlersin meger Hak'dan utanmazsın
7Girü senden olanları elünle sinleye koydun Şunı şöyle görür iken ölümün n'işe sanmazsın
8İşitdün Mustafâ'yı kim bu yir yüzinde kalmadı Şunı şöyle bilüriken yaragun n'işe kılmazsın
9Yûnus sözün kime dirsin yâ kimün kaygusın yirsin Nasîhat halka eylersin yâ özün neye tutmazsın