1Denizler olsa bir kadeh susalıgum kanmaz benüm İnildümi yenemezem gözüm yaşı dinmez benüm
2Uş yine Mansûr kadehin ma‘şûka sundı elüme Dört yanumdan od urdılar kimse hâlüm bilmez benüm
3Yana yana kül oluban sen ma‘şûkanun yolına Günde bin kez yanarısam dostdan yüzüm dönmez benüm
4Cânum ‘ışkun külüngine Ferhâd olup dutdum başum Dâim taşları keserem Şîrînüm hîç sormaz benüm
5Gel varalum bizüm ile tâ giresin bâgçelere Ma‘mûr olmış bostânlarum agyâr gülüm dirmez benüm
6Bizüm ilün bâgçeleri turmaz öter bülbülleri Açılmış tâze gülleri gülistânum solmaz benüm
7Yûnus eydür iy sultânum ‘ışk odına yandı cânum Virsen eger dermânını ayruk cânum ölmez benüm