Beni bunda viribiyen bilür ben ne işe geldüm Karârum yok bu dünyâda giderem yumışa geldüm

1Beni bunda viribiyen bilür ben ne işe geldüm Karârum yok bu dünyâda giderem yumışa geldüm

2Dünyâya çok gelüp gitdüm erenler etegin tutdum Kudret ünini işitdüm kaynayuban cûşa geldüm

3Serd söz ile gönül yıkdum od oldum cânları yakdum Sırrumı ‘âleme çakdum bu halka temâşâ geldüm

4Ben oldum İdrîs-i derzi Şît oldum tokıdum bizi Dâvûd'un görklü âvâzı âh idüp nâlişe geldüm

5‘Âşık oldum şol ay yüze nisâr oldum bal agıza Nazar kıldum kara göze siyâh olup kaşa geldüm

6Mûsâ oldum Tûr'a vardum koç olup kurbâna geldüm ‘Âli olup kılıç saldum meydâna güreşe geldüm

7Deniz kenârında ova kuyuda işleyen koga ‘Îsâ agzındagı du‘â oluban ben işe geldüm

8Ay oldum ‘âleme togdum bulut oldum göge agdum Yagmur olup yire yagdum nûr olup güneşe geldüm

9Kâl ü kîlden geçenlere yolda gözin açanlara Anlayuban seçenlere vak‘a olup düşe geldüm

10Benem dertlüler dermânı benem ol ma'rifet kânı Benem Mûsî-i İmrânî Tûr Tagı'ndan aşa geldüm

11Yolum sana oldı turak sabahın söyleyendür Hak Yûnus Emre dilinde Hak olup dile düşe geldüm