Teferrüc eyleyü vardum sabâhın sinleri gördüm Karışmış kara topraga şu nâzük tenleri gördüm

1Teferrüc eyleyü vardum sabâhın sinleri gördüm Karışmış kara topraga şu nâzük tenleri gördüm

2Çürimiş toprak içre ten sin içinde yatur pinhân Boşanmış tamar akmış kan batmış kefenleri gördüm

3Yıkılmış sinleri tolmış hep evleri harâb olmış Kamu endîşeden kalmış ne düşvâr hâlleri gördüm

4Yaylalar yaylamaz olmış kışlalar kışlamaz olmış Bar dutmış söylemez olmış agızda dilleri gördüm

5Kimisi zevk ü ‘işretde kimi sâz u beşâretde Kimi belâ vü mihnetde dün olmış günleri gördüm

6Sogulmış şol kara gözler belürsüz olmış ay yüzler Kara topragun altında gül diren elleri gördüm

7Kimi boyun burup yatmış tenini topraga katmış Anasına küsüp gitmiş boyun buranları gördüm

8Kimi zâri kılup aglar zebânîler cânın taglar Dutuşmış sinleri oda çıkan dütünleri gördüm

9Yûnus imdi bunı gördi anı bize haber virdi ‘Aklum şaşdı ögüm dirdi nitekim bunları gördüm