1Benüm cânum uyanukdur dost yüzine bakan benem Hem denize karışmaga ırmak olup akan benem
2Irmak gibi ben çaglaram gâh gülerem gâh aglaram Nefsüm cigerin taglaram kibr ü kîni yıkan benem
3Kırdum bu nefsün çerisin bir itdüm burc u bârûsın Pâk eyledüm içerüsin mülketini yuyan benem
4Ben Hazret'e tutdum yüzüm ol ‘ışk eri açdı gözüm Gösterdi bana kendözüm âyet-i küll dinen benem
5Şâh dîdârın gördüm ‘ıyân gümânsuzın bellü beyân Kâfir ola inanmayan ol dîdâra bakan benem
6Benüm durur bu cümle iş hikmetile bu yaz u kış Ben bilürem yad u biliş ırılmasuz duran benem
7Bu cümle cânda oynayan tamarlarında kaynayan Küllî lisânda söyleyen küllî dili diyen benem
8Nemrûd odın İbrâhîm'e ben bâg u bostân eyledüm Küfür yüzinden toguban gine odı yakan benem
9Ol Hallâc-ı Mansûr'ıla söyleridüm Ene'l-Hakk'ı Hem yine anun boynına dâr urganun dakan benem
10Ol Hak Habîb'i Mustafâ Mi'râc'a idicek sefer Ol dem cânum fikr eyledüm ol sırrını duyan benem
11Şimdi adum Yûnus durur ol demde İsmâ'îl idi Ol dost içün ‘Arafât'a kurbân olup çıkan benem
12Bu çarh benüm hükmümdedür her kanda ben oturmışam Mülk benümdür hükm iderüm yapan benem yıkan benem
13Sa'd benem sa'îd benem Yûnus dahı benümledür ‘İlm-i ledündür üstâdum ol esrârı tuyan benem