1Cânum ben andan bunda ezelî ‘âşık geldüm ‘Işkı kılavuz tutdum ‘ışka ulaşup geldüm
2Degülem kâl ü kîlde yâ yitmiş iki dilde Yad yok bana bu ilde anda bilişüp geldüm
3Geçdüm hod-bîn ilinden el çekdüm dükelinden Ol ikilik bâbından birlige bitüp geldüm
4Dört kişidür yoldaşum vefâ-dârum râz-daşum Üçile hoşdur başum birine buşup geldüm
5Ol dördün birisi cân biri dîn biri îmân Biri nefsümdür düşmân anda savaşup geldüm
6Bir kılı kırk yardılar birin yol gösterdiler Bu mülke gönderdiler o yola düşüp geldüm
7'Işk şerbetinden içdüm on iki ırmak geçdüm Denizler bendin deşdüm ‘ummândan taşup geldüm
8Ben andan geldüm bunda yine varuram anda Ben anda varasumı anda tanışup geldüm
9‘Azrâîl ne kişidür kasd idesi cânuma Ben emânet ıssıyla anda bitrişüp geldüm
10Aradum çıkdum bir uca eglendüm teferrüce Eren soyın soylayup ol soya düşüp geldüm
11Yûnus Emre'ye ne gam ‘âşık melâmet bed-nâm Küfrüm îmâna şol dem anda degişüp geldüm