Sen bu cihân mülkini Kâf'dan Kâf'a dutdun tut Yâ bu ‘âlem mâlını oynayuban ütdün tut

1Sen bu cihân mülkini Kâf'dan Kâf'a dutdun tut Yâ bu ‘âlem mâlını oynayuban ütdün tut

2Sen Süleymân köşkinde taht kurup oturdun bil Dîv ü perîye düp-düz hükümler eyledün tut

3Sen Ferîdûn haznesin Nûşirevân gencile Kârûn mâlını dahı sen mâluna katdun tut

4Bu dünyâ bir lokmadur agızdadur çeynenmiş Çeynenmişi ne dutmak hâ sen anı yutdun tut

5‘Ömrün delim bir okdur yay içinde toptolu Tolmış oka ne turmak hâ sen anı atdun tut

6İş bu cihân mülkinden ansuzın ün iderler Ansuzını şimdi bil yaraklanup gitdün tut

7Çün denize gark oldun bogazuna geldi su Delü bigi talbınma iy bî-çâre batdun tut

8Her gâh ki nefes gelür ol kîsenden eksilür Çün kîse ortalandı sen anı düketdün tut

9İş bu ecel şerbetini elbet dadısarsın Dadışuna şek yokdur şimdi anı datdun tut

10Âhir bir gün ölürsin ölüm vardur bilürsin Kamulardan ayrılup varup sinde yatdun tut

11Yüz yıllar hoşlugıla ‘ömrün olursa Yûnus Sonucı bir nefesdür geç andan da ötdün tut