Hak'dan haber geldi yine kullar yarag itsün dimiş Dirilüben evliyâdan bir el-etek dutsun dimiş

1Hak'dan haber geldi yine kullar yarag itsün dimiş Dirilüben evliyâdan bir el-etek dutsun dimiş

2Yakındur işümün ucı azupdur müftî vü hâcı Göreyin diyen Mi'râc'ı miskînligin dutsun dimiş

3Fânî dünyeden geçerüz bâkî mülkine göçerüz Armagan gerekdür dosta yüklü yükin dutsun dimiş

4Bâkî degüldür bu sarây evvel-âhir anda varur Bunda yarak itmeyenler ol evi unutsun dimiş

5Ben severin şol kulumı yoksul ola sabreyleye Benden ana yol eyledüm Mi'râc'uma gitsün dimiş

6Şol kahırla kazananlar güle güle yidürenler Götürdüm perdelerini dîdâruma baksun dimiş

7Her bir kişi dosta vara armaganın dosta vire Anda bizi anmayanlar bunda da unutsun dimiş

8Ne bir acını toyurdum ne bir gönülek giyürdüm Ne bir gönüle girdüm yâ bana niçe itsün dimiş

9Eyidün Yûnus'a tursun yüzini topraga sürsün Ögüdin kendüye virsün okudugın dutsun dimiş