N'idem ben bu gönülile benümile bile turmaz Ma'şûk yüzin gördi meger ögütleyüp ögin dirmez

1N'idem ben bu gönülile benümile bile turmaz Ma'şûk yüzin gördi meger ögütleyüp ögin dirmez

2Tanrı'yiçün iy uslular gönlüm bana alıvirün Vardı bilişdi dostıla girü bana boyun virmez

3Bunun gibi gönülile niçe dirlik idebilem Bırakdı yabana beni bir gün gelüp hâlüm sormaz

4Gönlüm bana yoldaş iken zühd ü tâ‘at kılurıdum Yıkıldı bu tertîblerüm gönülsüzem elüm irmez

5Gönül içerü dostıla ben kapuda feryâd u zâr Bin yıl zârı kılurısam hâlün nedür diyü sormaz

6Eydürisem eyâ gönül kanı farîza yâ sünnet Eydür ki yok teşvîş yime bu sevüye ‘amel irmez

7İnileyin eydürisem gel boynunda borç kalmasun Kakır söger buşar bana eydür ki iy Hakk'ı görmez

8Agız agızdan kutludur ola ki sözünüz duta Ben yüz bin kez söylerisem sözüm kulagına girmez

9Gönlüm dahı cânum dahı el bir itdi şol ikisi Yüz bin Yûnus'dan ferâgat dost yüzinden gözin ırmaz