1N'idem ben bu gönülile benümile bile turmaz Ma'şûk yüzin gördi meger ögütleyüp ögin dirmez
2Tanrı'yiçün iy uslular gönlüm bana alıvirün Vardı bilişdi dostıla girü bana boyun virmez
3Bunun gibi gönülile niçe dirlik idebilem Bırakdı yabana beni bir gün gelüp hâlüm sormaz
4Gönlüm bana yoldaş iken zühd ü tâ‘at kılurıdum Yıkıldı bu tertîblerüm gönülsüzem elüm irmez
5Gönül içerü dostıla ben kapuda feryâd u zâr Bin yıl zârı kılurısam hâlün nedür diyü sormaz
6Eydürisem eyâ gönül kanı farîza yâ sünnet Eydür ki yok teşvîş yime bu sevüye ‘amel irmez
7İnileyin eydürisem gel boynunda borç kalmasun Kakır söger buşar bana eydür ki iy Hakk'ı görmez
8Agız agızdan kutludur ola ki sözünüz duta Ben yüz bin kez söylerisem sözüm kulagına girmez
9Gönlüm dahı cânum dahı el bir itdi şol ikisi Yüz bin Yûnus'dan ferâgat dost yüzinden gözin ırmaz