1Sensüz yola girürisem çârem yok adım atmaga Gevdemde kuvvetüm sensin başum götürüp gitmege
2Gönlüm canum ‘aklum bilüm senün ile karâr ider Pervâz ururlar dem-be-dem uçuban dosta gitmege
3Kendüliginden geçeni togan ider ma'şûk anı Ördek ü keklige salar sürü idüben tutmaga
4‘Âşık mı diyem ben ana Tanrı'nun uçmagın seve Uçmak dahı tuzagımış mü'min cânların tutmaga
5Ganî Cebbâr ‘ışk erine bin Hamza'ca kuvvet virür Tagları yirinden ırar yol eyler dosta gitmege
6Yüz bin Ferhâd külüng almış kazar taglar bünyâdını Kayalar kesüp yol eyler Âb-ı Hayât akıtmaga
7Âb-ı Hayât'un çeşmesi ‘âşıklarun visâlidür Kadehi tolu yüridür susamışları yakmaga
8‘Âşık kişi miskîn olur yol içinde teslîm olur Kim n'iderse boyun bura çâre yok gönül yıkmaga
9Yidi veyil Tamu'sını kül eyler ‘âşıklar âhı Kasd ider sekiz uçmagı nûr ide nûra katmaga
10Bildük gelenler geçdiler gördük konanlar göçdiler ‘Işk şarâbın içen cânlar uymaz göçmege konmaga
11Tutulmadı Yûnus cânı geçdi Tamu'dan Uçmak'dan Yola düşüp dosta gider gine aslın ulaşmaga