Düzen sensin bozan sensin emir buyruk senin yâ Rab Yakîn sensin yaban sensin emir buyruk senin yâ Rab

1Düzen sensin bozan sensin emir buyruk senin yâ Rab Yakîn sensin yaban sensin emir buyruk senin yâ Rab

2Senin vechinde âsiyim günâhım çok nihâyet yok Yakıp varım kül eylemen emir buyruk senin yâ Rab

3Benim fi’lim tamu olsun azâbından çıkarmazsan Sana özrüm budur her dem emir buyruk senin yâ Rab

4Senin kahrındaki lutfun erişmezse bu âsiye Nic’etsin çâresi yokdur emir buyruk senin yâ Rab

5Günâhımın nihâyeti dile gelmez desem vallah Yüzüm yokdur niyâzım var emir buyruk senin yâ Rab

6Nice bin yıl cehennemde döğünmez yansa isyânım Benim fi’lim durur fi’lim emir buyruk senin yâ Rab

7Günâhımın nihâyeti dile gelmez benim hergiz Elim boşdur yüzüm kara emir buyruk senin yâ Rab

8Küfr-i zulmet ne ki var cümlesi nefsimdedir yâ Rab Senin adlin yakars’anı emir buyruk senin yâ Rab

9Bu nefsinin tahsîlidir miskîn Vehhâb’ın çekdiği Hidâyet ummağı kesmez emir buyruk senin yâ Rab