Ben bir aceb derde düşdüm derdim bana dermân yeter Nefsim müselmân etmeğe tevhîd bana bürhân yeter

1Ben bir aceb derde düşdüm derdim bana dermân yeter Nefsim müselmân etmeğe tevhîd bana bürhân yeter

2Yeri göğü yaratmadan el’ân sırdan cevâb budur Dört kitâbın buyurduğu ma‘nâ bana Kur’ân yeter

3İsmi dilimden gönlüme erdi cânım söyler bunu Ben istemem gayrısını vechi bana bürhân yeter

4Hidâyetdir bildim anı şübhem yokdur sordum halka Doğru yoldan çıkarmağa nefsim bana şeytân yeter

5Kimse hâlin söylemezin vicdânımdan gelir cevâb Hakkı dilimden komağa dünyâ bana düşmân yeter

6“Lâ” demezsen bu tevhîde ayne’l-yakîn hakka’l-yakîn Hakdan nâ-hakkı bilmeğe gel gör bana irfân yeter

7Ben şeytândan gam yemezin gönlüm Hakk’ın zâtındadır Dost zâtının muhabbeti sâfî bana îmân yeter

8Aşkın haberi sırrının bir harfidir şerh etdiğim Hak’dan gayrı söylediğim kardaş bana yalan yeter

9Vâhib Ümmî aşk sırrının kemâline ermez akıl Söylediğim ma‘rifetin zevki bana handân yeter