1Kulûbun aksi dönmüşdür meğer âhir zamân olmuş Dilinde tevhidin yokdur sözün küllî yavan olmuş
2Ne insânsın ne hayvânsın özün fehm eylemezsin sen Görünmez gözüne ibret bu sır sana gümân olmuş
3Gel imdi cân ile dinle ne der gör ârif-i bi’llâh Dökülmüşdür yüzün suyu hebâ yerde revân olmuş
4Haber almazsın esmâdan dilin yokdur müsemmâdan Emânet nûru sadrında be-küllî hep hazân olmuş
5Ne anlarsın ne dinlersin hevâdan sen usanmazsın Vücûdun bâğına bakdım için dolu duman olmuş
6Gerek incin gerek kakı senin fi‘lin bize ma‘lûm Gece gündüz hayvân gibi kardaş fikrin samân olmuş
7Duyaydın nefsin efkârın yapışmazdın bu dünyâya Vehâbî derdmend miskîn bu deryâda ozan olmuş