Evvel çalınan kalemin içinde ben pinhân idim Ayrılık firkat yoğ idi ol nûr ile yeksân idim

1Evvel çalınan kalemin içinde ben pinhân idim Ayrılık firkat yoğ idi ol nûr ile yeksân idim

2Ol bir deryâ mevc urmadan emvâcın taşra salmadan Öküz balık halk olmadan ilmu’llâhda irfân idim

3Geldim haber verdim sana tevhîd-i zâtın varını Ol haddi yok pâyânı yok ummânda ben mercân idim

4“Leyse fi’d-dâr”ın eseri hiç yoğ idi ben var idim104 Hak benimle ben Hakk ile gayru’llâhdan üryân idim

5Bu tevhîdim ahvâlini ârif gerek fehm eyleye Ol mahbûbun dîzârına evvelde âşık cân idim

6Muhammed “ümmetim” dedi cümle ervâh “lebbeyk” dedi105 Ol hitâbda ben de bile sâfî nûrdan insân idim

7Bilmeyenler bilsin içün görmeyenler görsün içün Ol nûr bende ben ol nûrda güneş gibi ayân idim

8Cümle kemâlim hakkıçün cümle cemâlim hakkıçün Esmâ sıfâtın bilmeğe Âdem’e ben bürhân idim

9Nefslerinden zuhûr etdim yerde anın emri ile Nûh kavmini gark eyleyen ol dem yağan bârân idim

10Küfrün bilen her kim ise mugayyebât ayân olur Altı ay Nûh’un gemisin ol gezdiren tûfân idim

11Enbiyâdan evliyâ kim aynı değil gayrı değil Anın ile koyun güden Mûsâ ile çobân idim

12Öldüm dirildim ölmezin gayrı murâdı bilmezin Ma‘nâ yüzünde ezelî Îsâ ile bir kân idim

13Miskîn Vehâb’ın rûhudur arşın içinde söyleyen Muhammed mi‘râcda iken Alî ile arslan idim

14Her ne desem aceblemen ihtiyârım elde değil Eğer bunda eğer anda evvelde ben hayrân idim

15Vâhib Ümmî’nin aslını soranlara budur cevâb Adı Rahmân kendi Sübhân nefh etdiği bir cân idim