1Yine ol nûr-ı mahbûbun tecellîsinde hayrânım Gelir söyler hitâb eyler tesellîsinde hayrânım
2Yalan gelir inanmazsan benim zikrim sana zâhid Bu sırra ermeyen bilmez gönül tahtında sultânım
3Biri zâhir biri bâtın inanırsan yeter şâhid Vücûdum varı mahv oldu ben ol hâk ile yeksânım
4Bunu ilhâm eden Hak’dır inanmayan münâfıkdır Düşen çıkmaz kenârı yok ben ol deryâ-yı ummânım
5Akıl ermez bu menzile haber aşkdan gelir câna Bi-hamdi’llâh şükür Hakk’a ben ol makbûl-ı insânım
6Sıfâtımdan münezzehdir ne gam rûhumdaki envâr Cemâl-i hüsnü bâğında açılmış verd-i handânım
7Cemâl-i mâsivâ’llâhdan elin çek bilesin nefsin Düşesin derdime hâlen senin derdine dermânım
8Eğer âkil isen anla kulağın var ise dinle Sana bildirmeğe geldim ben ol tevhîd-i bürhânım
9Görenler “lâ” demez hergiz Vehâb’ın nutku Hû’dandır Tağayyür yok irenginde ben ol la‘l ile mercânım
10Nişânım bî-nişân oldu bu tevhîde düşelden cân Göremez câhil ü nâdân imân sırrında pinhânım
11Vehâb Ümmî zebânından diyen kimdir bu ma‘nâyı Bilirler ârif olanlar güneşden günden ayânım