Faydasız söz ma‘nasın fehm eyledim yalan imiş Ol yalanı söyleyenin mürşidi pes şeytân imiş

1Faydasız söz ma‘nasın fehm eyledim yalan imiş Ol yalanı söyleyenin mürşidi pes şeytân imiş

2Cehl ile mu‘tâd olan remzin rumûzun anlamaz Tevhidin ma‘nâsını fehm etmeyen nâdân imiş

3Ma‘rifet pîrine sordum rûhumun mi‘râcını Meskeni âşıkların ma‘mûr değil vîrân imiş

4“Urvetü’l-vüskâ” geçipdir âşıkın gerdânına65 Mü’minin hakka’l-yakîn sadrındaki îmân imiş

5İhtiyâr ile değildir zikrimiz ayb olmasın Bî-nişândan bu nişânı söyleyen sultân imiş

6Kimseye dahl etmezin ben kendi hâlim söylerin Aşk ile zühd ma‘nasın fehm etmeyen hayvân imiş

7Rûhuma sırren gelir izhâr eder nûr-ı İlâh Ol sebebden vechine mazhar olan insân imiş

8Bu sözü hakka’l-yakînden söyleyip hatm eyledik Kim görürse taşra düşmez ma‘nası ummân imiş

9Bir aceb sırdır İlâh’ın hikmeti gelmez dile Ten gözüyle kimse görmez Vâhib’e mihmân imiş