Aşkına düşen senin bu âleme rüsvâ imiş Anladım hâlen bunu âdemd’olan sevdâ imiş

1Aşkına düşen senin bu âleme rüsvâ imiş Anladım hâlen bunu âdemd’olan sevdâ imiş

2Şübhe halloldu cemâlinden Hak’ın zâhid bugün “Urvetü’l-vüskâ”yı gör insandaki me’vâ imiş45

3Âşıkın zikrindeki “ümmü’l-kitâb”ın sırrıdır Düşmeyen bilmez bunu tevhîd ulu deryâ imiş

4Her nefes yâd etdiğim “seb‘a’l-mesânî”dir benim46 Dört kitâbın zübdesi vechindeki ma‘nâ imiş

5Gussa deryâsında dalmaz ârifin vicdânı Hû Anlayan ismini zâtın nüsha-i kübrâ imiş

6“Mecmau’l-bahreyn”de içdik biz hayâtın cür‘asın On sekiz bin âleme illet olan esmâ imiş

7Akl evinde neylesin dost şem‘inin pervânesin Dü cihânın lezzeti aşk ehline ferdâ imiş

8Enbiyâ vü evliyâ kahrında lutfun buldular Ma‘lum oldu cümlesi hemân kuru gavgâ imiş

9Yedi bin yetmiş maârif keşfidir esrârımız Vâhib’in zikrindeki gelsin gören Mevlâ imiş