Evvel âhir nâs içinde kimse hâlim bilmez benim İlm-i ledün zikr ederim kimse dilim bilmez benim

1Evvel âhir nâs içinde kimse hâlim bilmez benim İlm-i ledün zikr ederim kimse dilim bilmez benim

2Ben aşk ile dîvâneyem dost şem‘ine pervâneyem Âşıklığım göz kaş değil kimse kâlim bilmez benim

3Er yüzünden nazar etdi dost gönlümü ma‘mûr etdi Kudretden bir bahçeyem ben kimse yolum bilmez benim

4Yalan değil ma‘nâ hakdır bu tevhîde şübhe yokdur İzn olmayınca Allah’dan kimse gülüm bilmez benim

5Evvel kısmet bâzârında nasîbim tevhîdin zâtı Hakk’ın izniyle söylerem kimse bilim bilmez benim

6Hakk’a tâlib olanlara delîl olan mürşid imiş Aşk bahrinin miftâhıdır kimse elim bilmez benim

7Ol gevherin Vâhib Ümmî sarrâfıdır anlayana Bir garîbim ârif bilir kimse ilim bilmez benim