Köken ve kullanım
i. ar.
ضياء
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Nur, ışık.
- tas. a Eşyayı, Hakk'ın gözüyle ayniyle Hak olarak görmek. b Mâsivâyı Hakk'ın gözüyle görmek. Hak bizatihi nur olduğundan ne idrak edilebilir, ne idraka vasıta olur. İsimleri itibariyle ise hem idrak edilir, hem idrak vasıtası olur. Hak (Ziya), idrak aracı olarak kalbe tecelli edince, nurlanan basiret (kalp gözü), mâsivâyı onun nuruyla görür; zira isim (esmai) nurlar, maddeyle ilgileri dolayısıyla karanlıkla karışık olur. Bu karanlık sebebiyle onun göz kamaştıran niteliği gizli kalınca, mâsivâ onunla idrak edilir. Tıpkı hafif bulutta güneşin görülmesi gibi (cr).