Zefir

1. Ağlamak, inlemek, girye, enin, şiddetli ses, nara. Eşek sesinin evveline zefir, sonuna şehik denir. 2. tas. İçi yanan âşığın ah vah etmesi (iL 662). Zehâirullah (4 خا ثرا 3) 1. Allah'ın zahireleri. 2. tas. Hak erenlerden bir zümre olup, Allâh nasıl zahireyle yoksulluğu (açlığı) defediyorsa, onlarla da kullarından belayı defeder (kn).
2. Allah'ın zahireleri. 2. tas. Hak erenlerden bir zümre olup, Allâh nasıl zahireyle yoksulluğu (açlığı) defediyorsa, onlarla da kullarından belayı defeder (kn).

Arapça, merkebin yüksek sesle bağırmasının başlangıcına zefîr, nihayetine de şakîk denir. Aşıkın, aşk ateşi sebebiyle ah, vah diye inlemesi.