Zat

1. Öz, bir seyin kendisi, bir şeyi o şey yapan ve öbür şeylerden ayıran, mahiyet.
2. tas. Zat kendi kendine vardır; isim, naat ve sıfat onunla vardır. Zat olmadan bunlar olmaz. Zatı olan mutlaka müsemmâ, men'üt ve mevsuftur; örn. Kâdir isim, Kudret sıfat, Takdir naattır. Hakk'ın halkla ilişkisi sadece isim, naat ve sıfatlarladır. İsim, naat ve sıfat Zat ile halk arasın-

da perdedir.

Sırr-ı Zata âşinâ Allah'tır, Allah bes
Ahmet M. Giridi

1. Sahip, malik (kadm) veya bir şeyin kendisi ya da özü. 2. Tamlama biçiminde kullanıldığı zaman söze “-lı veya -gil, -giller” kavramı kazandınr. zâ § tam. zât-i âlî a. (^U olj) Yüce ve saygm kimse. zât-ı baht a. (o^ olj) tas. İlâhî makamlarda teklik mertebesi. zât-ı devletleri a. (^jj olj) Saygı ve ululama sözü. zât-ı fehâmet-penâhî a. olj) Sadrazam için söylenen hitap sözü. zâ zât-ı haşmet-penâhî a. (^Lı^ olj) Padişah için söylenen hitap sözü. zât-ı hümâyûn a. (^U olj) za bk. zât-ı şâhâne za zât-ı ilâhiyye a. (^Jl olj) tas. İlâhî vasıflarda teklik mertebesi. zât-ı kibriyâ a. (LjjS olj) Allah. ze zât-ı muhterem a. Ç.yia^ olj) Saygm veya saygıdeğer kişi.
2. Tamlama biçiminde kullanıldığı zaman söze “-lı veya -gil, -giller” kavramı kazandınr. zâ § tam. zât-i âlî a. (^U olj) Yüce ve saygm kimse. zât-ı baht a. (o^ olj) tas. İlâhî makamlarda teklik mertebesi. zât-ı devletleri a. (^jj olj) Saygı ve ululama sözü. zât-ı fehâmet-penâhî a. olj) Sadrazam için söylenen hitap sözü. zâ zât-ı haşmet-penâhî a. (^Lı^ olj) Padişah için söylenen hitap sözü. zât-ı hümâyûn a. (^U olj) za bk. zât-ı şâhâne za zât-ı ilâhiyye a. (^Jl olj) tas. İlâhî vasıflarda teklik mertebesi. zât-ı kibriyâ a. (LjjS olj) Allah. ze zât-ı muhterem a. Ç.yia^ olj) Saygm veya saygıdeğer kişi.