yakaza

fdL) [Ar.] tas. Tasavvuf inancında, sûfînin ruhen uyanık ve tetikte olması anlamında kullanılmıştır.

Arapça, uyanıklık demektir. Cürcanî bunu şöyle tanımlar: ” Hak’tan gelen ve zecrden (yasaktan) neyin kastedildiğini bildiren idrâke, yakaza denir. Nurların tecellîsi sebebiyle, insanın kendine gelişi, gafletten kurtuluşu, uyanma.