Köken ve kullanım
i. fars.
ياد د ا شت
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Hatırda tutma, muhafaza,
- tas. a Nefesi tutup nefy-i ispat yoluyla (kelime-i tevhit) zikr eden sâlikin mezkürün huzurunda olma halini kalbinde muhafaza etmesidir. b Her halükârda kalbin Hak'la huzurda olması hali, yani murakabe. Zikir, murakabe, sohbet, rabıta ve yâd-dâştta hasıl olan huzur aynıdır; biri diğerinden pek farklı değildir.