Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: terms-7122- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 411
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>يا هو)</p><ol><li>Fy o.</li><li>tas. “Ey” anlamına gelen “ya”, ile “o” anlamına gelen “hü” kelimelerinden meydana gelen bu deyim, çoğu zaman zikir esnasında kullanılır. Dervişler “Ha-Ha” diye zikrettikleri gibi bazen “yâ Hü,” bazen “yâ Hay”, bazen da “yâ Hü-yâ Hay” diye zikr ederler. Bazen “yâ Hü” ifadesi bazı kelime ve deyimlerin sonuna eklenerek “Edep yâ Hü!”, “Bu da geçer yâ hü!” “Hoşgör yâ Hü”, denilir. Hay'dan gelen Hü'ya gider, deyimi de Allah'tan gelen yine O'na döner anlamına gelir. Aslında Allah'ın diğer isimlerinin başına da “yâ” getirilerek zikir yapılabilir. “yâ Hak, yâ Allah, yâ Latif, yâ Haz” gibi. Bazen bu türlü ifadeler dua ve beddua anlamında da söylenir: “Yâ Haz,” “Allahım sen koru”, “yâ Kahhar” “Sen kahret Allahım” anlamına gelir. Böylece Allah yardıma çağrılmış olur; yâ Hak, yâ Dost veya yalnızca yâ Dost deyimi de bu anlamda kullanılır. Ya Allah ya pir: Al-</li></ol><p>lah ve pirden istimdat ve istiane için kullanılır.</p><p>Yâr</p><p>Yakaza i ar. (يقظه)</p><ol><li>Uyanıklık (bidâri).</li><li>tas. a Hak'tan gelen ve yasaktan neyin</li></ol><blockquote>kasdedildiğini bildiren anlayış Gir, ct). b Kalpte bulunan Allah'ın vaizi, marifet<br>ve ilahi nurların tecellisi sebebiyle gaflet uykusundan uyanma, intibaha gelme,<br>ruhun uyanışı, insanın kendine gelmesi (amr 139; HM 6).</blockquote>
Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: term_definitions-6929- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
- Kaynak sayfası
- 411
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Sınıflandırılmadı
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>يا هو)</p><ol><li>Fy o.</li><li>tas. “Ey” anlamına gelen “ya”, ile “o” anlamına gelen “hü” kelimelerinden meydana gelen bu deyim, çoğu zaman zikir esnasında kullanılır. Dervişler “Ha-Ha” diye zikrettikleri gibi bazen “yâ Hü,” bazen “yâ Hay”, bazen da “yâ Hü-yâ Hay” diye zikr ederler. Bazen “yâ Hü” ifadesi bazı kelime ve deyimlerin sonuna eklenerek “Edep yâ Hü!”, “Bu da geçer yâ hü!” “Hoşgör yâ Hü”, denilir. Hay'dan gelen Hü'ya gider, deyimi de Allah'tan gelen yine O'na döner anlamına gelir. Aslında Allah'ın diğer isimlerinin başına da “yâ” getirilerek zikir yapılabilir. “yâ Hak, yâ Allah, yâ Latif, yâ Haz” gibi. Bazen bu türlü ifadeler dua ve beddua anlamında da söylenir: “Yâ Haz,” “Allahım sen koru”, “yâ Kahhar” “Sen kahret Allahım” anlamına gelir. Böylece Allah yardıma çağrılmış olur; yâ Hak, yâ Dost veya yalnızca yâ Dost deyimi de bu anlamda kullanılır. Ya Allah ya pir: Al-</li></ol><p>lah ve pirden istimdat ve istiane için kullanılır.</p><p>Yâr</p><p>Yakaza i ar. (يقظه)</p><ol><li>Uyanıklık (bidâri).</li><li>tas. a Hak'tan gelen ve yasaktan neyin</li></ol><blockquote>kasdedildiğini bildiren anlayış Gir, ct). b Kalpte bulunan Allah'ın vaizi, marifet<br>ve ilahi nurların tecellisi sebebiyle gaflet uykusundan uyanma, intibaha gelme,<br>ruhun uyanışı, insanın kendine gelmesi (amr 139; HM 6).</blockquote>
يا هو
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
يا هو)
- Fy o.
- tas. “Ey” anlamına gelen “ya”, ile “o” anlamına gelen “hü” kelimelerinden meydana gelen bu deyim, çoğu zaman zikir esnasında kullanılır. Dervişler “Ha-Ha” diye zikrettikleri gibi bazen “yâ Hü,” bazen “yâ Hay”, bazen da “yâ Hü-yâ Hay” diye zikr ederler. Bazen “yâ Hü” ifadesi bazı kelime ve deyimlerin sonuna eklenerek “Edep yâ Hü!”, “Bu da geçer yâ hü!” “Hoşgör yâ Hü”, denilir. Hay'dan gelen Hü'ya gider, deyimi de Allah'tan gelen yine O'na döner anlamına gelir. Aslında Allah'ın diğer isimlerinin başına da “yâ” getirilerek zikir yapılabilir. “yâ Hak, yâ Allah, yâ Latif, yâ Haz” gibi. Bazen bu türlü ifadeler dua ve beddua anlamında da söylenir: “Yâ Haz,” “Allahım sen koru”, “yâ Kahhar” “Sen kahret Allahım” anlamına gelir. Böylece Allah yardıma çağrılmış olur; yâ Hak, yâ Dost veya yalnızca yâ Dost deyimi de bu anlamda kullanılır. Ya Allah ya pir: Al-
lah ve pirden istimdat ve istiane için kullanılır.
Yâr
Yakaza i ar. (يقظه)
- Uyanıklık (bidâri).
- tas. a Hak'tan gelen ve yasaktan neyin
kasdedildiğini bildiren anlayış Gir, ct). b Kalpte bulunan Allah'ın vaizi, marifet
ve ilahi nurların tecellisi sebebiyle gaflet uykusundan uyanma, intibaha gelme,
ruhun uyanışı, insanın kendine gelmesi (amr 139; HM 6).