veliyy-i mücbir

fik. Velâyet altmda bulunan kimseye mecburen tasarru hakkına sahip kimse. veliyyü’d-dem a. Çûiı^ fi Öldürülen kimsenin varisler veliyyü’l-emr a. ^i^j) fik Emir sahibi, hükümdar. veliyyü’l-kâsır a. (^lilljj ftk. Kısıtlı olan babası vey dedesi. veliyyü’n-ni'am a. ÇLüli^ fik. Şeyhülislâmlar için ku lanılan terim. velîme a. [Ar.] İslâm inancın göre, her türlü mutluluk vere bir olaydan dolayı çevresine v rilen ziyafet. Düğün için de b terim kullanılmıştır. veliyy-ullah a. GdJl^j) [Ar.] [B kelimenin yapısı Arabi terkiple de şeddeli, başka yerlerde şedd siz okunur.) Ermiş kimse, A lah’m sevgili kulu, habîbullah. vera a. (^l [Ar.] tas. Tasavvu inancında, “takvâ” (bk. bu mad de) mn ileri düzeyde oluşmasın yani haram ve günah olup o madığı şüpheli konumda vey durumda olan konulardan kaç nılması, ayrıca helâl ve müba olanlarm yanında sakınca olanlarmdan da uzak durulma anlamında bir terim olarak ku lanılmıştır. verâk / verrâk a. (jl^j / jl J [Ar

1. İslâm dünyasında, Orta Ça döneminde özellikle kitap al 693 vesâ'ik uf verişi işlerini yürüten kimseler. 2. Çeşitli konularda telif edilmiş eserleri ücret karşılığında istinik. sah eden kimseler. ri.
2. Çeşitli konularda telif edilmiş eserleri ücret karşılığında istinik. sah eden kimseler. ri.